Liesbeth Levy – Een warm onthaal

door • 26 mei 2012 • Opinie

Liesbeth fotoNu eindelijk het kwik weer stijgt en de dagen lengen, lijkt de winter al weer lang voorbij. Toch is het maar drie maanden geleden dat ik in de kerstvakantie door een goede vriendin gebeld werd om samen een dagje door te brengen in het Muiderslot. Het Muiderslot: daar was ik ten tijde van het telefoontje nog maar één keer in mijn leven geweest. Het enige wat ik me daarvan herinner was de buitenkant dus het leek me, niet alleen voor de kinderen maar ook voor mezelf, heel nuttig het slot eens van binnen te bezichtigen.

Het werd inderdaad een leerzaam bezoek. Niet alleen omdat – vanwege de kerstvakantie – het hele slot voor bezichtiging geopend was, maar ook omdat ik als Montessoriaan weer eens geconfronteerd werd met mijn schokkend gebrek aan historische feitenkennis. Want wat schetste mijn verbazing toen ik in de voormalige studeerkamer van het slot een portret zag hangen van een man wiens beeltenis mij maar al te bekend is: Graaf Floris V.

Natuurlijk: het Muiderslot was de woonplaats van de naamgever van onze straat. En natuurlijk hoorden daar ook Beatrijs van Vlaanderen en Witte van Haemstede bij. Dat waren, zo bleek, respectievelijk zijn vrouw en een van twee van hun kinderen die de volwassen leeftijd behaalde. Beatrijs en Floris kregen er in totaal negen!

Of het met de ligging te maken heeft weet ik niet maar qua vruchtbaarheid is het in het stukje Graaf Floris ten hoogte van de Beatrijsstraat nog steeds dik in orde. In de zeven jaar dat ik er woon zijn er telkens als het eerste lentezonnetje doorbreekt weer nieuwe baby’s geboren. Op de stoep beleven dreumesjes hun eerste zandbakervaring en skaten en fietsen de ouderen er lustig op los.

Ook dit jaar kent de straat een lentebaby die nu terwijl ik schrijf drie weken oud is. Mijn eigen dochter is er ook zo een. Ik herinner me nog als de dag van gister hoe ik, nu 5vijf jaar geleden, hoogzwanger op straat zat om de verjaardag van onze buurjongen die toen vier werd te vieren. Het was heerlijk weer en wij zaten daarom allemaal vrolijk op straat. Opeens stopte er een Mercedes voor de deur. De bestuurder ervan had een mobiel in zijn hand. Toen hij uitstapte en zoekend rondkeek maakte hij de indruk tegen zijn vrouw gezegd te hebben dat hij even over moest werken om daarna anoniem een adresje te bezoeken uit een kleine advertentie. De vrouwen daarin hebben vaak exotische namen en beloven een schaamteloos intermezzo voor een schappelijk prijsje. Floris de Vijfde is immers niet alleen de naamgever van onze straat maar ook van een daarin aanwezig hotel waar – voor wie goed oplet – veel te beleven valt.

In dit geval was er een heel welkomstcomité aanwezig bestaande uit vrolijke borrelende buurtbewoners. Tja, een dergelijk warm onthaal krijg je alleen maar in de Graaf Florisstraat.

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.