Kids in the Street: Ami en Elem

door • 26 november 2012 • Bewoners, Kinderen

Opgetogen doen ze de deur open, een interview voor de straatkrant , de Telegraaf Floris, dat maak je niet elke dag mee. Maar de jongedames, van vijf, Ami en zeven jaar , Elem, draaien hun hand er niet voor om. Onbevangen beantwoorden ze de indringende vragen over wat hen bezighoudt en wat ze denken over de straat. “De Montessorischool aan de Essenburgsingel”, antwoorden ze in koor op de vraag welke school ze zitten, in groep 2 en groep 4. Wat ze leuk aan de school vinden? Sneeuwpoppen maken (het had net gesneeuwd) in de winter en ’s zomers mochten we een keer allemaal een badje meenemen, het hele schoolplein was een “groot klein” bad. En wordt er nog wat geleerd? Nou, Ami staat nog aan het begin en is vooral aan het spelen, waar ze al behoorlijk goed in is, zo schat de interviewer in, maar Elem krijgt al belangstelling voor het serieuzere werk, zij vindt de rekenkaart best leuk. Goed bezig Elem, want , dat weet je nog niet, de mensen die kunnen rekenen worden steeds schaarser, dus, denk aan je toekomst!

De straat vinden ze heel leuk, niet in de laatste plaats omdat er zoveel vriendinnen en vriendjes wonen, die trouwens bijna allemaal ook op de montessorischool zitten. Maar er zijn nog wel wensen: wat speelwerktuigen, dat zou fijn zijn en gelukkig zijn de wortels van de bomen, waar ze last van hebben bij het steppen aan hun kant van de straat verdwenen. Eigenlijk gewoon een speelparadijs, dat zou er moeten komen, het liefst voor de deur. En dan geen auto’s meer door de straat, want dan kunnen we tenminste zelf oversteken! En, oh ja, palmbomen en heel veel bloemen, dat maakt het een stuk gezelliger. Welk huis ze het mooist vinden? Het Blauwe Huis roepen ze in koor! Waar die pruiken gemaakt worden! Tot slot worden nog wensen over een huisdier op tafel gelegd…een poes, een hondje… maar ja, allergie speelt op en dat is nou ook weer niet fijn. Als er ook een konijn ter sprake komt, maakt papa Hayo een grapje , iets over eten, maar hij wordt onmiddellijk streng tot de orde geroepen door de dames, dat laten ze niet gebeuren, zelfs niet als grapje.

Wie zal ik volgende keer interviewen? Na enig onderling beraad komt Lotte van der Helm eruit, dus Lotte, je weet het, ik kom er aan voor het volgende nummer.

Dank jullie wel, jongedames, voor dit interview, jullie gaan het helemaal maken, zoveel is de interviewer wel duidelijk geworden.

Recente artikelen van Tony Steenbreker (alle artikelen)

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.