Mijn Fietsenmaker

door • 11 oktober 2013 • Horeca en Winkels

_DSC0773Mijn fietsenmaker

Twee jaar nu zit Ali Yüksel met zijn fietsen-reparatie-zaak aan het Middellandplein. Op het moment dat ik zijn zaak binnenloop is Ali druk, een reparatie moet af want de klant kan zo komen. Als hij klaar is neemt hij op Turkse wijze met een glaasje thee erbij de tijd voor het interview.
Ali’s broer runde voorheen een fietsenzaak twee panden verderop. Daar heeft Ali het vak geleerd en hij is trots op het ambacht. Zijn eigenlijke opleiding, MBO beveiliging en boekhouden heeft hij gelaten voor wat het is.

Mijn Fietsenmaker
Middellandplein 23/A
010- 7510506

“Het zakenleven was niet voor hem weggelegd”, zegt Ali over zijn broer, “daarom is hij ermee gestopt.” Ali besloot toen om zelf de grote stap te wagen en een eigen zaak op te zetten. Met een bescheiden lening van vrienden en familie als startkapitaal heeft hij dit pand kunnen huren en inrichten. Dat heeft hij allemaal zelf gedaan.

Buitenbanden plakken

Ali blijkt in het gesprek een realistische lange-termijn- denker. “Ik draai nu net aan quitte. Soms hou ik over en soms moet er wat bij. Ik doe alles alleen en hoef geen gezin te onderhouden (Hij woont bij zijn zus in Capelle). Dat drukt de kosten.Ik moet de eerste vijf jaar ook niets verwachten.” In loondienst zou hij waarschijnlijk net zoveel verdienen, maar dit is hem toch liever. Hij praat over de moeilijkheden die hij tegenkomt in de buurt. “De mensen zijn hier niet rijk, ik hou mijn tarieven daarom heel laag. Soms vragen ze zelfs of ik een buitenband kan plakken omdat ze geen geld hebben voor een nieuwe band. Geld voor een nieuwe fiets hebben de meestenniet. Mijn inkomsten bestaan vooral uit reparaties, verkoop van onderdelen en soms verkoop ik een 2e hands fiets. Er is hier in de buurt ook veel behoefte aan goede fietsenstalling. Er wordt gigantisch veel gestolen.”
Ali ziet veel winkels in de Middellandstraat in nood. De grote winkelketens concurreren veel weg. “Vroeger moest je goodwill betalen als je hier een zaak opende. Nu zijn ze blij als het verhuurd is.”

Allochtoon op de fiets

Ali is zelf opgegroeid in Rotterdam Zuid en heeft naar eigen zeggen pas laat leren fietsen toen hij zeven of acht was. In allochtone gezinnen is het niet gebruikelijk om te leren fietsen. Kinderen gaan met de bus, tram of de metro naar school. “Het is een andere mentaliteit”, zegt Ali. Luiheid noemt hij het zelfs. “Met een energy-drink wachten ze bij een bus of tramhalte en op school vallen ze in slaap.” Hij somt de voordelen op van fietsen voor kinderen. Ze gebruiken hun energie op een juiste manier. Ze doen elke dag aan sport. Ze fietsen vaak in groepen naar school wat veilig is en goed is voor het sociaal contact en ze komen fris en wakker op school aan. Hij ziet ook dat ze veel sterker zijn. Hij kent zo’n meisje van 8 dat met haar rugzakje op elke dag naar school fietst en daarna zelfstandig naar zwemmen.
Toen Ali zelf als jongen op de fiets naar school in Zuid ging werd hij door zijn medescholieren uit gelachen. Hij leek wel een Hollander. Er is nog een hele kloof te overbruggen, maar Ali ziet een lichte verbetering. Er zijn toch wel meer allochtone kinderen die gaan fietsen. Hij lijkt erop voorbereid, want zijn zaak is zeker voor de helft gevuld met nieuwe kinderfietsen.

Kaas zonder boter

Een buitenlandse vrouw (Engels of Duits) komt haar fiets ophalen. Dat was de klus die Ali bij het begin van ons
gesprek nog moest afmaken. In goed Engels staat hij haar te woord.
Het blijkt dat de vrouw de fiets hard nodig heeft voor de postbezorging.
“Zo zijn er meerdere hier in de buurt”, zegt Ali als ze is vertrokken, “buitenlandse mensen, studenten, die van een klein baantje moeten leven. Dan kun je geen hoge prijzen vragen. Bij veel fietsenmakers is bijvoorbeeld een binnenbandje vervangen al gauw 21 à 22 euro. Wij rekenen 12 euro.”
“Ik eet een boterham met kaas maar zonder boter”, grapt Ali aan het eind van ons gesprek, “maar ik eet wel.”

_DSC0771

Jeroen van der Beek

Jeroen van der Beek

Na in vele steden in binnen- en buitenland gewoond te hebben is Jeroen in 2004 in de Graaf Florisstraat komen wonen. Hij is beeldend kunstenaar en geeft daarnaast schilderworkshops in zijn huis in Frankrijk en rondleidingen in diverse musea. Jeroen is naast vele andere zaken vooral geïnteresseerd in geschiedenis. Voor de TelegraafFloris heeft hij zich o.a. verdiept in de Jodenvervolging in onze straat tijdens WO2.
Sinds 2010 schrijft hij voor deze krant.
Jeroen van der Beek

Recente artikelen van Jeroen van der Beek (alle artikelen)

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.