Op stap met Indy – De Verzorgings-App

door • 8 december 2015 • Bewoners, Buurt en wijk

“Kijk, nog een natgeregend hondje”, zei de vrouw, die zonet de weg was overgestoken met een onwillige Cocker Spaniël aan de lijn naar de groenstrook van de Heemraadssingel, waar Indy ongeduldig de nieuwkomer zat op te wachten. “Hij is al oud, hoor”, zei de vrouw wijzend op haar trillende hond, “en hij kan absoluut niet tegen regen. Zodra hij dat voelt stapt hij achterwaarts weer het huis in. Maar ja, hij moet toch een boodschap doen en nu is hij nog opgewonden ook want hij heeft de koffers al klaar zien staan, dus hij weet dat we met de trein naar de baas gaan.

Mijn vragende blik werd direct beantwoord.
“Mijn man zit in Lelystad in een verzorgingstehuis, vandaar.”
“Alzheimer?”, vroeg ik voorzichtig.
“Nee, hij is halfzijdig verlamd door een attaque en door zuurstofgebrek is er ook wat dementie ontstaan. Sinds mijn man weg is loopt de hond mij overal achterna. Hij mist zijn baas, maar binnenkort is dat voorbij, want wij gaan ook verhuizen naar Lelystad. Er bestaat daar de mogelijkheid om intern zelfstandig in een appartement te wonen, zodat ik weer voor mijn man kan zorgen, maar ik toch ook hulp kan krijgen wanneer nodig.” “Bovendien woont mijn zoon ook daar in de buurt.”, voegde ze haast als een excuus eraan toe.
Even zweeg de vrouw en leken haar gedachten alle kanten op te gaan, alsof het besef dat ze de buurt ging verlaten nu pas echt tot haar doordrong.
“Ik vertrek wel met pijn in mijn hart, hoor”, vervolgde ze haar verhaal. “Oorspronkelijk kom ik uit Breda, maar ik heb 40 jaar met plezier in de Beatrijsstraat gewoond. Fijne buren. Ze stonden altijd klaar om me te helpen zoals mijn man in en uit zijn rolstoel tillen. Via een App kon ik ze eenvoudig oproepen.”
Ze draaide zich om en doelend op haar hond verontschuldigde zich. “Hij heeft zijn boodschap gedaan, ik moet nu snel naar huis”
Ik keek om me heen en ontwaarde Indy aan de overkant van de singel. hij keek me aan met een blik van ‘Waar blijf je nou?’
Indy houdt niet meer van oude hondjes.

Jeroen van der Beek

Jeroen van der Beek

Na in vele steden in binnen- en buitenland gewoond te hebben is Jeroen in 2004 in de Graaf Florisstraat komen wonen. Hij is beeldend kunstenaar en geeft daarnaast schilderworkshops in zijn huis in Frankrijk en rondleidingen in diverse musea. Jeroen is naast vele andere zaken vooral geïnteresseerd in geschiedenis. Voor de TelegraafFloris heeft hij zich o.a. verdiept in de Jodenvervolging in onze straat tijdens WO2.
Sinds 2010 schrijft hij voor deze krant.
Jeroen van der Beek

Recente artikelen van Jeroen van der Beek (alle artikelen)

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.