Op Stap met Indy-ana Jones

door • 31 maart 2018 • Bewoners, Buurt en wijk

Het moge duidelijk zijn dat Indy een reu is. Toch schept zijn naam hieromtrent vaak verwarring. Het volgende voorval maakt dit duidelijk.
Ruim anderhalf jaar geleden in een dorp aan de kust, bond ik Indy aan een paal voor een winkel om snel even een boodschap te doen. Bij terugkomst zaten twee jonge meisjes het hondje te aaien.
“Ik weet hoe uw hondje heet”, zei een van de meisjes.
“Zo en hoe heet-ie dan?”
“Indy”, riepen beide meisjes gezamenlijk. “Ik heb het gelezen op zijn hangertje”, zei het eerste meisje weer.
“Nou dat is knap”, prees ik hun. Indy had inderdaad een kleine medaillon aan zijn halsband met daarop heel klein en haast onleesbaar geworden zijn naam en 2 telefoonnummers gegraveerd. Kleine meisjes vinden iets onleesbaars ontcijferen natuurlijk juist een uitdaging.
“Is het een jongen of een meisje?” was de volgende vraag.
“Een jongen”
“Maar Indy is een meisjesnaam”, was het antwoord van de meisjes.
Even was ik van slag. In mijn tijd heetten meisjes niet Indy, maar blijkbaar is dat nu zo. Een ingeving redde me.
“Maar deze Indy komt van Indiana Jones”, zei ik, tegelijk beseffend dat deze meisjes natuurlijk te jong waren om te weten wie of wat Indiana Jones is. Toch was mijn antwoord blijkbaar overtuigend genoeg want ze knikten onder een begrijpend ‘ohh ja’.

In de films over Indiana Jones is de naam Indy trouwens voor de hoofdpersoon ook al een bron van verwarring en ergernis (we vermoeden plagerij) en waarschijnlijk een van de onderliggende redenen van de slechte verstandhouding tussen vader en zoon. Wie herinnert de dialoog immers niet uit Indiana Jones and the Last Crusade, waarin vader Henry Jones Sr. (Sean Connery) tegen Indy Jones (Harrison Ford) zegt om zijn wantrouwige gedrag jegens hem eindelijk eens te doorbreken: “It was not my idea to call you Indy. It was your mothers.” Gelukkig lukt dat en worden de Nazi’s alsnog verslagen.

Overigens heeft het hondje Indy nergens last van. Zijn naam komt ook niet van Indiana Jones. Het is gewoon een verkorting van de naam van de landstreek Indre in het midden van Frankrijk, omdat we het hondje daar bij een boer opgehaald hebben.
Enne.. ja,.. ‘It was not my idea, it was my girl friends’.

Jeroen van der Beek

Jeroen van der Beek

Na in vele steden in binnen- en buitenland gewoond te hebben is Jeroen in 2004 in de Graaf Florisstraat komen wonen. Hij is beeldend kunstenaar en geeft daarnaast schilderworkshops in zijn huis in Frankrijk en rondleidingen in diverse musea. Jeroen is naast vele andere zaken vooral geïnteresseerd in geschiedenis. Voor de TelegraafFloris heeft hij zich o.a. verdiept in de Jodenvervolging in onze straat tijdens WO2.
Sinds 2010 schrijft hij voor deze krant.
Jeroen van der Beek

Recente artikelen van Jeroen van der Beek (alle artikelen)

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.