Op Stap met Indy – Elect

door • 17 december 2016 • Buurt en wijk, Opinie

De honden van de econoom, de juriste, de historicus en de bouwkundig ingenieur kenden elkaar goed.. Als vanzelf vormden ze een roedel, waarbij er onderling steeds werd afgewisseld met voorop lopen.
“Hoe gaat het met je oudste zoon, woont hij nog steeds thuis?”, vroeg de juriste aan de econoom. “Ja, hij doet nu eerste jaars geneeskunde en het bevalt hem goed, hoewel hij wel moeite heeft met het snijden in al die lijken.”
“Beginnen ze daar dan meteen al mee?” , zei de historicus verbaasd.
“Ja juist”, vervolgde de econoom. “elke week krijgen ze opdrachten om bepaalde organen te detecteren en eruit te halen.”
“Dat doen ze natuurlijk om de mietjes eruit te filteren. Een test om te weten of je wel geschikt bent voor de opleiding”, opperde de bouwkundig ingenieur.
“Er zijn er inderdaad al een aantal gestopt”, vervolgde de econoom.
“Het zou ook niks voor mij zijn”, zei de juriste, “maar wij hadden Romeins Recht wat voor velen een struikelblok was. Heel erg saai. Als je dat eenmaal gehad had, ging de rest wel.”
“Bij ons was het in het begin ook doorbijten”, beaamden de econoom en bouwkundig ingenieur.
“Geschiedenis was meteen leuk.”, bracht de historicus ter berde, “We gingen gelijk in werkgroepen discussiëren over allerlei historische en maatschappelijke kwesties. Je moest natuurlijk wel van lezen houden. Maar ja, later werden we wel gestraft voor die leuke tijd omdat er met het vak bijna geen werk te vinden was.”
“Je kunt er minister president mee worden” zei de econoom.
“Ja voor de politiek is het erg geschikt. Je ontwikkelt een grote algemene kennis.”, vulde de historicus aan.
“Ik zag laatst een documentaire waarin een beroemde econoom beweerde dat de Amerikaanse president zich beter kon laten adviseren door een historicus in plaats van een econoom, zoals nu gebruikelijk, omdat zo iemand de grote lijnen en de eventuele valkuilen veel beter kan zien en zich veel minder laat afleiden door het hier en nu.”, ging de econoom verder.
“Wat zou Trump gestudeerd hebben?”, vroeg de juriste plotseling.
“Niks” klonk het eenstemmig.
“Het was maar een grapje hoor”, lachte de juriste.
“Nou”, bedacht de bouwkundig ingenieur zich, “je hebt in de VS wel allerlei opleidingen om dropouts van high school toch nog aan een diploma te helpen. Dat zie je hier trouwens ook steeds meer, kinderen die hun school niet afmaken.”
“Nu zie je toch waartoe een democratie kan leiden. De uitverkiezing van een onwetende. Daarom was Plato al tegen de democratie.”, vervolgde de historicus.
“Vind je Trumps verkiezing niet terecht dan?” vroeg de juriste.
“Het volk heeft gesproken. Daar valt niets meer op af te dingen. Een beter systeem hebben we nu eenmaal nooit uitgevonden. Dat Trump niet bij de politieke incrowd hoort kan ook een voordeel zijn. Dat maakt hem onafhankelijk. Hij zou zo maar tot een goede president kunnen uitgroeien”, antwoordde de historicus.
“Hij heeft anders wel hele rare dingen gezegd tijdens de campagne, seksistisch, racistisch…”, beargumenteerde de bouwkundig ingenieur.
“De stem van het volk kan maar beter gehoord worden dan verdoezeld.”, verdedigde de historicus zich.
“Maar dat hoef je dan toch niet zo aan te moedigen?” kwam de econoom tussenbeide.
“Ik vrees dat Trump zelf er ook zo over denkt”, vervolgde de historicus,” maar toch ben ik het niet eens met al die mensen die hem nu al vergelijken met Hitler. Die hanteren zelf een soort van populisme door ondanks gebrekkige kennis te menen dat ze hun gelijk uit de geschiedenis kunnen halen. Er is namelijk wel een groot verschil. Hitler was een fanaticus met een boosaardig plan. Trump is een patjepeeër maar geen fanaticus.”
“Die opstelling van Clinton was ook wel erg arrogant door niet eens op campagne te gaan in de Rust Belt States. De democraten hadden beter een andere kandidaat kunnen kiezen”, zei de juriste.
“Met Bernie Sanders had het misschien beter gegaan. Die was ook tegen de gevestigde politieke elite”; opperde de econoom.
“Nou die Sanders vond ik maar een rare kwibus met zeer onrealistische ideeën”, onderbrak de bouwkundig ingenieur hem.
“Maar dan was de jeugd in ieder geval wel massaal gaan stemmen”, zei de historicus bij het afscheid van het hondenrondje.

Jeroen van der Beek

Jeroen van der Beek

Na in vele steden in binnen- en buitenland gewoond te hebben is Jeroen in 2004 in de Graaf Florisstraat komen wonen. Hij is beeldend kunstenaar en geeft daarnaast schilderworkshops in zijn huis in Frankrijk en rondleidingen in diverse musea. Jeroen is naast vele andere zaken vooral geïnteresseerd in geschiedenis. Voor de TelegraafFloris heeft hij zich o.a. verdiept in de Jodenvervolging in onze straat tijdens WO2.
Sinds 2010 schrijft hij voor deze krant.
Jeroen van der Beek

Recente artikelen van Jeroen van der Beek (alle artikelen)

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.