Giulio en Valentina op GFS100b

door • 20 december 2019 • Bewoners

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar mij gebeurt het echt vaak dat ik, wanneer ik ergens ter sprake breng dat ik in de Graaf Florisstraat woon, reacties krijg van in de trant van, “Oh de Graaf Florisstraat! Daar heeft mijn vader/moeder/broer/zus/vriend/vriendin/x/y/z ooit nog een half jaar/maand/2 weken/etc gewoond!” Op een gegeven moment bleek dat zelfs mijn schoonvader in zijn studententijd nog even in de Graaf Florisstraat had gewoond!

Zo ontstond een beeld van hele volksstammen die hier jaar in jaar uit arriveren, voor kortere tijd tussen ons in leven, en weer verder trekken. Maar klopt dat en wie zijn het toch die vluchtige bewoners in ons midden? Zou ik er eentje kunnen strikken voor een TelegraafFloris interview?

Vluchtige groep

Op zoek naar contact met de vluchtige groep maakte ik een briefje, opgesteld in het Nederlands en in het Engels, met een interviewverzoek, en gooide dit door de brievenbus bij mijn buurhuizen: nummer 104 met acht verschillende deurbellen en vrijwel wekelijks een verhuisbusje voor de deur, en nummer 100b met drie deurbellen.

Als eerste (en enige) reageren Giulio en Valentina, mijn directe buren van 100b. Een paar dagen later zit ik bij ze binnen voor een interview. Tsja, dan denk je veel mensen in de straat te kennen, maar je direkte buren, die ettelijke meters van mij af wonen, heb je nog nooit gesproken en komen je qua gezicht slechts vagelijk voor 🙂 Heb ik jullie ‘s zomers niet eens op het dak gezien?

Wie zijn jullie?

Giulio Margheri en Valentina Fantini dus! Valentina blijkt verdienstelijk Nederlands te spreken, maar we voeren het gesprek in het Engels. 

Ze blijken beide architect. En niet van het laagste allooi. Giulio werkt bij OMA/AMO (international urban design practice/research and design studio), de club van Rem Koolhaas. Valentina is in dienst bij MVRDV, jawel, het bureau van de buurman aan de andere kant, Winy Maas. 

Als leek opper ik dat dit wellicht de twee beste bureaus van Nederland zijn? “No,” antwoorden ze, “they are the best of Europe!”

Valentina

Een baan bij dit soort bureaus kun je als werk betitelen, maar het is eerder een way-of-life. Valentina noemt het een vortex, een wilde maalstroom. Je duikt er halsoverkop in, gaat voor een paar jaar kopje onder in de hoogdynamische en veeleisende werkomgeving, om er daarna, als het goed gaat, weer uit te komen als gelouwerd en ervaren architect, met hele waardevolle ervaring op je CV. Je werkt hard, maar je krijgt er veel voor terug, zegt Valentina. De meest creatieve en hardwerkende collega’s die je je kunt voorstellen, grootse ideëen, en bovenal, de mooiste projecten. Het is magisch, vertelt ze, hoe ze als teams steeds weer, net op tijd, tot de meest prachtige oplossingen komen. Haar meest recente project betrof een nieuw Masterplan voor de Jaarbeurs en omgeving in Utrecht. Verder is ze hard bezig voor niet nader te benoemen “Big Development in Asia”.

Giulio

Giulio werkt voornamelijk voor de Italiaanse klanten van OMA/AMO, waarvan Prada de meest prominente is. In een langdurige samenwerking met het modemerk is OMA/AMO verantwoordelijk voor het ontwerp van Prada shops, video’s voor advertenties, opstellingen en decors van shows tot aan de uitnodigingen toe. Het werk is breed, dynamisch en internationaal. Hij is vaak in Milaan te vinden, maar ook in New York en Azië. Hij co2mpenseertwel  al zijn vliegreizen, haast hij zich te zeggen, waarop Valentina meldt dat ze vegetarisch zijn, zij al vanaf haar 11de. Tot haar genoegen is de bedrijfslunch bij MVRDV sinds kort ook strikt vegetarisch en hebben ze als internationaal opererend bureau het aantal vliegreizen afgelopen jaar drastisch weten te reduceren.

Hoe zijn jullie hier terecht gekomen?

Geboren en getogen in Toscane, en beide gestudeerd in Florence, waren ze in 2012 op vakantie in Nederland, met de camper, zoals het goede Italianen betaamt. Ze trokken het hele land door en wat ze zagen beviel zo goed dat de wens ontstond om hier te gaan wonen. Dat lukte Giulio in 2015, toen hij aangenomen werd bij OMA. Na een kort verblijf in Amsterdam, verhuisde hij naar Rotterdam en ging op Graaf Florisstraat 39 wonen.
Valentina woonde en studeerde eerst drie jaar in de UK, in Birmingham. In 2016 vond ook zij in Rotterdam een baan bij Kraaijveld Architecten. Rond die tijd kwam de woning op 100b vrij, waar tot die tijd een bevriend Italiaans stel woonde. Giulio en Valentina trokken er in, en sindsdien vormt hun woning het sociale middelpunt van hun brede vriendengroep.

Huis – Straat – Buurt – Stad

Het stel is buitengewoon tevreden met hun leefomgeving. Als architect is Rotterdam natuurlijk een waar Walhalla om te wonen. Veel interessante architectuur, het is heel kosmopolitisch en ze hebben een diverse en internationale vriendengroep: Grieken, Ieren, Italianen, Nederlanders. Allemaal architecten, dat wel. 

Ook deze veelzijdige buurt met de chaotische Middellandse straat bevalt hen goed. De straten en de huizen vinden ze mooi. Valentina houdt van brick&mortar en geniet van de bakstenen ornamenten die veelvuldig in de gevels van de straat terug te vinden zijn.

De Graaf Florisstraat straat is lekker rustig, maar ook gezellig en divers: op straat spelende kinderen, joggende Chinese bejaarden, de Halloween viering.

Hun woning tenslotte, de onderste woonlaag van de in drie appartementen verdeelde bovenwoning 100b, bevalt ze ook uitstekend. Het is gezellig en lekker doorleefd, voorzien van authentieke details en in vergelijking met mijn huis, comfortabel warm en geïsoleerd met dubbele ruiten. In de zomer zitten ze vaak op het dak.

Komen jullie een keertje borrelen op 88a?

Ik vertel ze over de straatvereniging en nodig ze uit voor de buurtborrel. Dat lijkt ze leuk maar aanstaande zondag zitten ze in Italië en Oud &Nieuw vieren ze met vrienden in Parijs.

Dan gaat de bel. Het is tien uur ‘s avonds en er komt een stel vrienden langs voor het avondeten. Ja, ze mogen dan wel in Nederland wonen maar om zes uur ‘s avonds je prakje prikken, dat zit er voor Italianen toch echt niet in.

Giulio en Valentina bedankt!

Nog veel woonplezier gewenst en tot de zomer, op het dak!


Peter

Peter schrijft sinds 2012 voor de TelegraafFloris en houdt zich bezig met de straat website.

Latest posts by Peter (see all)

Gerelateerde artikelen

Comments are closed.